Κελεμίδης για Γιορτή Κρασιού : «Πάτωσε το πανηγύρι»

Share Button

‘Ντροπή σας που σκοτώσατε εν μια νυκτί, μια μεγάλη για την πόλη γιορτή’ γράφει σε ανάρτησή του ο πρόεδρος της ΕΠΟΦΕ Δημήτρης Κελεμίδης, αναφερόμενος στη φετινή Γιορτή Κρασιού και απευθυνόμενους στους αρμόδιους της δημοτικής αρχής Αλεξανδρούπολης.

Σε μία μακροσκελή ανάρτηση, με τίτλο «Τα Σταφύλια της Οργής…» ο κ. Κελεμίδης καταγγέλλει -δίχως ωστόσο να τους κατονομάζει- τους κκ Λαμπάκη και Αρβανιτίδη, για την αποτυχημένη διοργάνωση, με τα «αμάσητα» σουβλάκια και το κρασί… Εύβοιας, τους πανάκριβους τραγουδιστές, τις πρακτικές Βόρειας Κορέας και τον κόσμο που γύρισε την πλάτη στη Γιορτή Κρασιού. Προβλέπει, δε πως «τίποτα δεν σώζει» τη δημοτική αρχή μετά από αυτή την αποτυχία..

 

Η ανάρτηση αναλυτικά

 

Τ’ Αϊ-Ζαβού και τ’ Αϊ-Γκαβού δυο νοματαίοι αντάμωσαν…! Ο άρχοντας με του Πάπα το Αλάθητο και ο πρόεδρος που έριξε την εταιρεία την ανώνυμη στα βράχια. Με μεγάλες προσδοκίες στήσανε ‘‘άρτον και θέαμα’’ μες στο θέρο! 250.000 και πλέον ευρώπουλα ρίξανε, των δημοτών όμως τα χρήματα, μα δεν τους έκατσε ούτε καν κατά διάνοια στο ήμισυ φίλοι μου, όπως όλοι είδαμε, σας λέω. Πάτωσε το πανηγύρι από την πρώτη κιόλας μέρα, όταν ξεκίνησε με άδεια τα πάντα όλα. Άχρωμη και άοσμη εφέτος ήταν η γιορτή, καμιά σχέση με τη λέξη ‘‘φαντασμαγορική’’, που ένα παπαγαλάκι ψέλλιζε, από το βράδυ ως το πρωί. Βόρεια Κορέα επέβαλαν στα μέσα εδώ πέρα, με fake δελτία πολεμικά κάθε μέρα. Μα όλοι βλέπαμε τον Τιτανικό που τους έριχνε στην ξέρα.

Κρίση πανικού τους έπιασε, τους πλάκωσε η φοβέρα. Μια νεκρική σιγή τους έζωσε και σαν κόσμο δεν βλέπανε, τους έκοψε το αίμα.

«Μπρρρρ-τα!» όπως στα αμνοερίφια -αφού έτσι τους θεωρούσε- φώναξε ο άρχοντας πριν από μήνα στους συλλόγους τους πολιτιστικούς της πόλης, μα τον ακολούθησαν ελάχιστοι παραπλανημένοι και μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μπερδευόσουν αν έμπαινες μέσα στη γιορτή! Αφού μόνο πολιτισμού δεν ήτανε, μάλλον αθλητική. Τουρνουά λες και ήτανε αθλητισμού με μουσική, στο φουλ από παντού. Έτσι την κατάντησαν τη μεγάλη του πολιτισμού γιορτή, οικτρή.

Ο κόσμος και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι σύλλογοι οι πολιτιστικοί, την πλάτη τους γύρισαν επιδεικτικά κι αυτό τους έτρωγε τα σωθικά, αργά-βασανιστικά. Τα δρομάκια της γιορτής και τα πέντε χρόνια πριν, σφύζανε από χιλιάδες κόσμο κάθε χρόνο τις μέρες της γιορτής, τώρα όλα όμως άδεια κείτονταν, σαν να ’πεσε χολέρα. Κάτι τελικά σαν πρόσκληση θύμιζε ετούτη η φετινή γιορτή, σε τσάι κυριών λονδρέζικο ή σε κηδεία με κόλλυβα μπαγιάτικα, πέρα για πέρα.

Καρέκλες οκτακόσιες για της Μάκρης τις κατασκηνώσεις αγοράστηκαν στα μέσα του Αυγούστου κι όλως περιέργως βρέθηκαν μες στη γιορτή καμαρωτές να φιγουράρουν. Στην Άβαντος δεν έμεινε καρέκλα-κιτς λευκή ούτε μία, αφού όλες τις ενοικίασαν οι δυο τους και αυτές για πέρα. Τραπέζια ογδόντα αγόρασαν, μα άδεια σαν την καλαμιά στον κάμπο, έμεναν κι αυτά. Ψησταριές τρανές επήρανε και ψήστες πολλούς επληρώσαν, αλλά τα σουβλάκια τους έμεναν σαν χαρταετός για πέταμα όλη μέρα.

Στο επίμαχο βράδυ όμως ας περάσουμε της απόλυτης ξευτίλας, αυτό που πείραξε όλον τον κόσμο πολύ, ήταν… όταν fuego τραγουδούσε η λωλή, δεκάδες παιδάκια και μαμάδες κρέμονταν στα κάγκελα με δάκρυ έξω από τη γιορτή. Απλά λεφτά πολλά δεν είχανε να μπούνε μέσα κι αυτοί. Σαν να τους έλεγαν οι άρχοντες: «δεν υπάρχει χώρος για μένα και για σένα, για τους ομοίους μου και για τους ομοίους σου, δεν χωράνε μαζί πλούσιοι και φτωχοί στην ίδια τη γιορτή, δεν χωράνε κλέφτες και τίμιοι άνθρωποι μαζί…». Ένα μόνο έχω εγώ να πω: ΑΙΣΧΟΣ και ΝΤΡΟΠΗ.

Το άλλο πάλι, που στη θύμησή του και μόνο, μου προκαλεί θυμό… για διαφάνεια μιλώ, είναι ότι ο Αοιδός του Έρωτα, στη Χίο τραγούδησε δέκα μέρες πριν και κόστισε συνολικά μόλις χιλιάρικα 14, ενώ εδώ 54. «Έρως ανίκατε μάσαν», όπως λέει και ο μεγάλος Κορτώ!

ΜΑΤΩΣΕ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΣΕ Η ΘΡΑΚΗ ΜΑΝΑ ΓΗ, ΣΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΤΟ ΚΡΑΣΙ. Κάπου από πέρα μακριά την Εύβοια το φέρανε μέσω αντιπροσώπου, γνωστού λένε για εισαγωγές από τη Μακεδονία …τη βόρεια!, την Αλβανία κι άλλα κάτι τέτοια ύποπτα σε «…ία». Άλλωστε δεν πινότανε αυτό το νεροζούμι. Αυτό θέλανε φυσικά κι αυτοί, το κόστος για να ρίξουνε, να ξεφύγουνε έστω και λίγο από την προδιαγραφόμενη ολική καταστροφή.

Κρασάκι πετρο-ξινοστάφυλο και μάγουλο γεμάτο χοιρινό σουβλάκι, που δεν μασιόταν καν, φούλαραν όλη τη γιορτή. Από μακριά το φέρανε κι αυτό το κρέας δια αντιπροσώπου, με τελωνείου σφραγίδα λένε οι φίλοι οι γνώστες οι παλιοί. Δεν το μασούσες, γιατί ζοριζόσουν. Οδηγίες κατάποσης ειδικές σου δίναν, το διατροφικό μοντέλο του φιδιού και της φάλαινας να ακολουθήσεις: «δεν το μασάς, μόνο το καταπίνεις και στο σπίτι από αναγούλα απλά το ξερνάς».

Ντροπή σας που σκοτώσατε εν μια νυκτί, μια μεγάλη για την πόλη γιορτή. Που 32 σύλλογοι το ’13 τη στήσαν με μεράκι, αγάπη απόλυτη και ομαδική. Μια γιορτή δώρο σχεδίασαν για την πόλη οι σύλλογοι λαϊκή, με ντόπιο κρασί και παραγωγή. Το βάρος ανυπόφορα σας βαραίνει, αφού την κλέψατε χωρίς ντροπή. Το ξέρετε μέσα σας κι εσείς. Τα Σταφύλια της Θράκης μάτωσαν από την Οργή. Τίποτα δεν σας σώζει πλέον τους δυο σας από την κρίση του κόσμου που είναι σίγουρα συντριπτική.

(www.alexpoli.gr)